Έπεσαν τόσοι πολλοί «κουνιστοί» στην πιάτσα, που ο συντάκτης της στήλης έπρεπε κάτι να σκεφτεί, προκειμένου να ανεβάσει το ηθικό των …υγιώς σκεπτομένων.
Ο κλονισμός της θρησκευτικής πίστης δεν είναι –δυστυχώς- μετρήσιμο μέγεθος, για να δούμε πόση ζημιά έχει γίνει στην ψυχή του καθένα από μας, μετά τα όσα αποκρουστικά και βορβορώδη βλέπουν το φως, για τα σκάνδαλα κάποιων ιεραρχών μας. Ο απλός άνθρωπος, ο Έλληνας, ο χριστιανός, παρακολουθεί αποσβολωμένος, σοκάρεται, σταυροκοπιέται και (ασυναίσθητα ίσως) αποτραβιέται μακριά από το ράσο και τους ιερούς ναούς.
Ακόμη κι ο ελάχιστος οβολός μας, για το κεράκι του εκκλησιασμού, παλινδρομεί διστακτικά πια μέσα στην τσέπη μας, στην υποψία ότι -αντί να γίνει προσφάι ελεημοσύνης και φιλανθρωπίας ή έστω υλικό ευπρεπισμού της εκκλησίας μας- μπορεί να αθροιστεί στην αγορά χρυσοποίκιλτων κοσμημάτων και αμφίων, στον προσπορισμό μιας πολυτελούς επισκοπικής λιμουζίνας, να ενισχύσει σεξουαλικές διαστροφές ή μια ακόμη μετοχή κάποιας off shore εταιρείας, που τα κεφάλαιά της διαχειρίζονται ράσα …ανασφαλή, τουλάχιστον ως προς τα γεράματά τους.
Η Ορθοδοξία, ένας από τους ισχυρότερους θεσμούς της ελληνικής κοινωνίας, βάλλεται πανταχόθεν και κλονίζεται συθέμελα. Και γι' αυτή τη συμφορά, οι άθρησκοι, οι αλλόθρησκοι, οι αιρετικοί, δεν χρειάστηκε να κουνήσουν ούτε το μικρό τους δαχτυλάκι. Η αναξιότητα των αρχηγών της ίδιας της Εκκλησίας στάθηκε αρκετή… Οι ταγοί της επιδεικνύουν μόνον τυπολατρικά την πνευματικότητά τους. Κατά βάση, έχουν γίνει ενεργούμενα της κοσμικής ζωής, πηγές ανεξέλεγκτης εξουσίας, ηθικών παραβάσεων και αθέμιτου πλουτισμού.
Ο «αποδιοπομπαίος τράγος» είναι έθιμο και δρώμενο εκκλησιαστικό… Στην περίπτωση της ΑΥΤΟ-κάθαρσης όμως, ούτε η κεφαλή της Εκκλησίας μας, ούτε το περιβάλλον της πρόκειται να αναλάβει έναν τέτοιο ηρωικό (ίσως και επιβαλλόμενο) ρόλο. Προς το παρόν, η …γυάλινη ρομφαία της κάθαρσης σπαθίζει φιλότιμα τον αέρα, σε κινήσεις μόνο εντυπωσιασμού ή και εφησυχασμού της κοινής γνώμης. Οι δήθεν «ένοχοι» εντοπίζονται μόνο στη χορεία ορισμένων Αρχιμανδριτών (Γιοσάκης, Κολοσούσας, Φαρμάκης, Επιφάνιος κλπ). ή έστω και μέχρι κάποιες άκρως «ξεφωνημένες» περιπτώσεις Δεσποτάδων, όπως π.χ. του «αγίου» Αττικής.
Οι εξ ίσου «αμαρτωλοί» Δημοσιογράφοι επωμίζονται το ηθικό κόστος των αποκαλύψεων, έστω κι αν τα ελατήριά τους δεν είναι πάντοτε εμφανή ή θεμιτά. Αθροιστικά πάντως, θα λειτουργήσουν ευεργετικά για την κάθαρση και της Εκκλησίας και της Δικαιοσύνης. Μιας «δικαιοσύνης», που -το ίδιο εκφυλιστικά- «αλληθωρίζει» από καιρό τώρα και, ειδικότερα στην περιοχή Αλμυρού, μας έχει βγάλει και περιπαιχτικά τη γλώσσα της.
Αλλά από τα υπερκόσμια των βαλλόμενων θεσμών, ας γυρίσουμε στα εγκόσμια και τα κατω-κόσμια του Αλμυρού…
Ο ερχομός του Τριωδίου νομιμοποίησε τις μάσκες μας κι έκανε πιο άνετη την καθημερινή δράση των «δήθεν»… Οι καρναβαλικές εκδηλώσεις που ετοιμάζονται ή και αρχίζουν, αλλά ακόμη και οι απανωτές συνεστιάσεις συλλόγων και σωματείων, φαίνονται λίγες για να διασκεδάσουν τις οικονομικές «στριμούρες» του φετινού χειμώνα, την αναδουλειά, αλλά και τη ρευστότητα των Δημοτικών μας πραγμάτων. Το «γκρίζο τοπίο» έχει ρίξει για τα καλά άγκυρα στον τόπο μας και η νευρικότητα όλων είναι διάχυτη…
Μέσ' τη βδομάδα συμπληρώνεται μήνας από την ημέρα εκδίκασης της έκπτωσης Ράππου στο ΣτΕ και τίποτε δεν δείχνει, ότι στις επόμενες μέρες θα έχουμε απόφαση. Η εκκρεμότητα αυτή επιτείνει τη νευρικότητα απάντων των …ναυτιλλομένων.
Κάποιοι πάντως δεν δείχνουν διατεθειμένοι να περιμένουν την απόφαση, προκειμένου μετά να επιχειρήσουν την περαιτέρω «αποψίλωση» της Διοίκησης Ράππου. Έτσι, μαθαίνω πως «στήνεται» η αλλαγή Προεδρείων στη Δ.Ε.Υ.Α.ΑΛ. και στην Αναπτυξιακή Εταιρεία. Αν και είναι σχεδόν βέβαιο, ότι ο Δήμαρχος θα κάνει χρήση του δικαιώματος που του δίνει ο Κώδικας και θα κρατήσει για λογαριασμό του τη θέση του Προέδρου, το ξήλωμα θα αφορά όλους τους άλλους συνεργάτες του και στις δυο παραπάνω Επιχειρήσεις.
Δεν ξέρω αν πήρατε είδηση το τηλεοπτικό αφιέρωμα που έκανε για την πόλη μας γνωστό Θεσσαλικό κανάλι… Εκεί να δείτε Ράππο και Καρακώστα (με το χέρι στην τσέπη, μάλιστα) να μιλούν για το μέλλον του Αλμυρού και να απαντούν σε κρίσιμα ερωτήματα, του στυλ: «πόσα μέτρα είναι η διαδρομή που κάνει το τρενάκι;» ή «από πότε είναι οι τεχνητές λιμνούλες στο Κουρί;» Κυρίαρχο ζήτημα ήταν βεβαίως και ο καημός του «μεγάλου» για τον «καταρράκτη», που δεν τον αφήνουν οι άλλοι να υλοποιήσει.
Το γελοίον του πράγματος… Τα γραφεία για τους τρεις Αντιδημάρχους παραμένουν …δύο και, επομένως, κάθε πρωί τα καταλαμβάνουν οι δυο πρώτοι (όποιοι προλάβουν) και ο τρίτος μένει …κάγκελο. (Της Αντιδημαρχίας το κάγκελο, δηλαδή…)
Αυτή η συχνή κοινωνική (και ολίγον διαπαραταξιακή) παρέα που κάνουν μεταξύ τους κάποια μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου Αλμυρού, συχνά και μετά των συζύγων τους, δίνει τροφή στις παραπολιτικές «κουτσομπόλες» να εξυφαίνουν τα δικά τους αυθαίρετα σενάρια, σχετικά με το δημοτικό …«καμίνι» που θα ανάψει το 2006. Μέχρι και ο Άλικος σε παράπλευρη στήλη τους «βάζει χέρι», αφού πήρε τις σχετικές πληροφορίες του (όχι από μένα πάντως, κύριοι).
Γενικότερα πάντως, στην πιάτσα άρχισε ήδη ο προβληματισμός για τις επερχόμενες Δημοτικές εκλογές και, αφού από όλα έχει ο …μπαχτσές, ακούς ακόμη και τα πιο ευφάνταστα, τα πιο απίθανα κουτσομπολιά. Τέτοια και τόσα, που αν τα υιοθετούσε τόσο πρόωρα η στήλη, θα έπρεπε να βγαίνει κάθε Κυριακή …δεκασέλιδη.
Επιβάλλεται να αρχίσει ο διάλογος που προτείνεις, κύριε Βαγγέλη Χατζηκυριάκο, για το τι είδους ανάπτυξη θέλει ο Αλμυρός και ποια έργα πρέπει να διεκδικήσει από το Δ' Κ.Π.Σ. Αλλά με ποιους θα γίνει αυτός ο διάλογος; Εδώ υπάρχουν κάποιοι, που αν τους ρωτήσεις «τι σημαίνει Κ.Π.Σ.;», ίσως σου απαντήσουν ότι είναι τα αρχικά των λέξεων …«Κλέψε, Πιάσ'τα, Σκόρπισε».
Αναρωτιέμαι ποιόν αποδέκτη έχουν άραγε οι καταλήψεις των σχολείων και οι διαμαρτυρίες των παιδιών μας, όταν γίνονται σε μια πόλη που δεν λειτουργεί ΤΙΠΟΤΕ. Όχι ότι οι μαθητές δεν πρέπει να έχουν τον πρώτο λόγο στις κινητοποιήσεις… Αλλά οι μόνοι που θα βγουν ορατά και ξεκάθαρα ζημιωμένοι από αυτήν την ιστορία είναι τα ίδια τα παιδιά, που χάνουν πολύτιμες ώρες διδασκαλίας, διεκδικώντας μια καλύτερη Παιδεία και καλύτερες συνθήκες εκπαίδευσης.
Κάτι κινήθηκε στην αγορά, κατά το δεύτερο 15νθήμερο του Φλεβάρη… Ο καλός καιρός και η σύμπτωση τέλεσης αρκετών γάμων, αναθέρμαναν κάπως τα άδεια ταμεία των καταστημάτων. (Με τέτοιες «ασπιρίνες» πάντως, ο «καρκίνος» δεν θεραπεύεται…)
Ο νέος πρεσβύτερος π. Ευστάθιος Βαρβαρέλης, που χειροτονήθηκε την περασμένη Κυριακή στον Ι.Ν. του Αγίου Δημητρίου Αλμυρού, αναλαμβάνει το βαρύ χρέος να συνεχίσει τη μεγάλη εκκλησιαστική παράδοση της οικογένειας Βαρβαρέλη. Ο πατέρας του ιερέας, από χρόνια στην Αμερική, η θεία του μοναχή, θείος του ο σημερινός Αρχιερατικός Επίτροπος π. Ιωαννίκιος. Όλοι παρόντες στον κατάμεστο ναό, την ώρα της χειροτονίας, που συγκίνησε όλους όσους την παρακολούθησαν. Οι ευχές μας θα συνοδεύουν τον νέο ιερέα και την πρεσβυτέρα του…
Πυκνή η προσέλευση μελών και φίλων, στη συνεστίαση της νεοσύστατης Ένωσης Αποστράτων Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας Επαρχίας Αλμυρού, στο κέντρο «παράδοση» της Σούρπης. Συγκινητική και η παρουσία του αειθαλούς 94χρονου (!) Γιώργου Κολλιού, απόστρατου αστυνομικού, που τιμήθηκε από την Ένωση. Ο κυρ-Γιώργος είχε μάλιστα τις δυνάμεις να αντιφωνήσει, ευχαριστώντας για την τιμή, αλλά και να χορέψει κιόλας για λίγο, μαζί με την παρέα του.
Μια παρέα έγιναν όλοι και όλες, μέλη και φίλοι του Φιλοζωικού Συλλόγου Αλμυρού, που έκοψαν την πίτα τους στην κατάμεστη και φιλόξενη αίθουσα της πιτσαρίας «Μάνος». Ίσως το γεγονός ότι ο Σύλλογος είναι νεοσύστατος και παλεύει μόνος, αβοήθητος από τον Δήμο ή άλλους φορείς, να ενώνει επαινετά τους φιλόζωους.
Οικογενειακή η ατμόσφαιρα και στην κοπή πίτας του Ο riginal Αλμυρός Club . Άλλωστε, ανέκαθεν ήταν τα πάντα «οικογενειακά», κάθε φορά που τα έντυνε το κιτρινόμαυρο της εκπληκτικής φέτος ΑΕΚάρας. Οι εκλεκτές παρουσίες παλαιμάχων Ενωσιτών, αλλά και ο ενθουσιασμός εκατοντάδων πιστών της φιλάθλων, έδωσαν ιδιαίτερο χρώμα στη βραδιά.
Η εφημερίδα δεν πρόλαβε να καταχωρήσει ρεπορτάζ και κάποια σχόλια από το χθεσινοβραδινό, μεγάλο Σαρακατσανέικο γλέντι, στις Μικροθήβες. Επιφυλασσόμαστε, για το ερχόμενο φύλλο…
Όσοι, μικροί ή μεγάλοι, θα μεταμφιεστούν αποκριάτικα, ας αποφύγουν τις μάσκες και τις αμφιέσεις που έχουν σχέση με την Εκκλησία και τους παπάδες. Αρκετά βάλλεται ο θεσμός, ας μη ρίχνουμε κι εμείς λάδι στη φωτιά...
Μεθαύριο Τρίτη έχουμε πρωτομηνιά και -ημερολογιακά τουλάχιστον- αποχαιρετάμε τον χειμώνα. Κάνε, Θεούλη μου, ο φετινός Μάρτης να μην είναι «γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης».
|
