Από τον Κωνσταντίνο Πριάκο, λάβαμε και δημοσιεύουμε την παρακάτω επιστολή:

«Η επιστολή του Συλλόγου ΑμεΑ περιοχής Αλμυρού, η οποία δημοσιεύτηκε στον Τύπο της περασμένης Κυριακής, ως απάντηση στον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του 1 ου Γυμνασίου Αλμυρού, είναι και η αφορμή για τη σημερινή μου παρέμβαση.

Πραγματικά, φίλοι του Συλλόγου ΑμεΑ, αντιλαμβάνομαι πλήρως την ανησυχία σας, ότι μπορεί να βρεθείτε ξαφνικά κάποια ημέρα χωρίς το λεωφορείο, το οποίο, όπως αναφέρετε, αποκτήθηκε με δικές σας ενέργειες. Αυτός ο φόβος, ο οποίος πράγματι είναι υπαρκτός, σας οδήγησε στο να υιοθετήσετε την άποψη, ότι το λεωφορείο που διαθέτει ο Σύλλογος σας, πρέπει να χρησιμοποιείται αποκλειστικά και μόνο για τις ανάγκες των παιδιών του Συλλόγου σας.

Ζούμε δυστυχώς σε μια ανταγωνιστική κοινωνία, η οποία δημιουργήθηκε μετά την κατάρρευση της κοινωνίας και της κοινότητας, της κοινωνίας δηλαδή της συνεργασίας, της κοινής προσπάθειας, της αλληλεγγύης. Ο νέος τρόπος ζωής έχει πλέον ως χαρακτηριστικό την απομόνωση του ατόμου, τον παραλογισμό αυτού του νέου τρόπου ζωής, σε κάθε κοινωνική δραστηριότητα.

Ομάδες πολιτών στρέφονται εναντίον άλλων ομάδων. Συνδικαλιστές ομιλούν εν ονόματι της δικαιοσύνης, αλλά και στην ουσία προωθούν τα στενά οικονομικά συμφέροντα της συντεχνίας την οποία υπηρετούν. Υπηρεσίες του Δημοσίου λειτουργούν ως αντίπαλοι και πολλές φορές είναι ικανές να κατασπαράξουν η μία την άλλη. Προσωπικές αντιπαλότητες, εγωισμοί, υποκρισία …

Προ δύο ετών έτυχε να ταξιδέψω, με ομάδα καθηγητών, στην Κύπρο. Στο πρόγραμμα του ταξιδιού περιλαμβάνονταν και επίσκεψη σε μια σχολή δασολόγων, στο όρος Τρόοδος. Η σχολή αυτή, στην οποία φοιτούσαν σπουδαστές από όλο τον κόσμο, διέθετε για τις εκπαιδευτικές της ανάγκες, ένα πυροσβεστικό όχημα. Όπως μας εξήγησε ο διευθυντής της σχολής, η δασοπροστασία και η δασοπυρόσβεση του πευκοδάσους του Τροόδους, είχε ανατεθεί ση σχολή αυτή και γινόταν με το εν λόγω όχημα. Κατά τη διάρκεια όμως του χειμώνα και επειδή ο κίνδυνος πυρκαγιάς εξέλιπε, τοποθετούσαν στο όχημα ένα μαχαίρι και το πυροσβεστικό όχημα μετατρέπονταν σε εκχιονιστικό. Αντιλαμβάνεται λοιπόν κανείς γιατί η οικονομία της Κύπρου είναι ανθηρά. Στην Ελλάδα θα χρειαζόμασταν ένα όχημα για την εκπαίδευση των δασολόγων, ένα όχημα για να κάνει δασοπυρόσβεση με προσωπικό το οποίο θα προσλαμβάνονταν γι αυτή τη δουλειά και ένα εκχιονιστικό, το οποίο θα χειρίζονταν οδηγός της Νομαρχίας ή του Δήμου.

Επιτρέψτε μου λοιπόν, φίλοι μου, να συνεχίσω να είμαι οπαδός της κοινωνίας της συνεργασίας, της λογικής, της αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας.

Αυτό είναι άλλωστε ο λόγος που συμμετέχω σε Συλλόγους και Σωματεία.

Επιτρέψτε μου επίσης να πιστεύω ότι ένα λεωφορείο στο Δήμο Αλμυρού, θα ήταν αρκετό για να μεταφέρει και τα παιδιά του παιδικού σταθμού και τα παιδιά ΑμεΑ και τους αθλητές του ΓΣΑ. Το καλοκαίρι βέβαια θα μπορούσε να μεταφέρει τα παιδιά για μπάνιο σε κάποια θάλασσα, ενώ παράλληλα θα μπορούσε να χρησιμοποιείται από διάφορες ομάδες πολιτών, όπως ΚΑΠΗ, χορωδία, διάφοροι Σύλλογοι για μονοήμερες εκδρομές.

Αρκεί …..

Κωνσταντίνος Πριάκος

Καθηγητής

Μέλος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων

Του 1 ου Γυμνασίου Αλμυρού».

Ο Ξηριάς του Αλμυρού

Από τον Παναγιώτη Βούλγαρη, ελαιοχρωματιστή, λάβαμε και δημοσιεύουμε την παρακάτω επιστολή:

«Από την εφημερίδα «Λαός του Αλμυρού» στο φύλλο της Κυριακής, ξεχωρίζω το γραμμένο από τον Νομάρχη Μαγνησίας κ. Πρίντζο, ότι ο Νομάρχης προωθεί την κατασκευή λιμνοδεξαμενής στον Αλμυρό. Ομολογώ …τρελάθηκα. Επιτέλους βρέθηκε άνθρωπος που θα νοιαστεί για το μεγάλο έργο της πόλης μας.

Ποιος είναι ο Ξηριάς; Είναι ο νεροχύτης της πόλης, ο νεροχύτης της ΄Όθρυς, είναι η κληρονομιά μας. Τι δεν μας πρόσφερε... Ένα απέραντο λατομείο από άμμο και χαλίκι από όπου κατασκευάστηκαν τα τσιμεντένια της Ευξεινούπολης. Ένα απέραντο λατομείο από όπου κουβαλούσαν τα μονόκαρα άμμο και χαλίκι και ζούσαν τις οικογένειές τους. Το καμίνι που βγάζανε τον ασβέστη και ζούσαν τρεις οικογένειες. Το χαλίκι από όπου στήθηκε το αεροδρόμιο και πιο παλιά ο νερόμυλος. Το 1951 έγινε το φράγμα με σήτα, το 1970 με πρωτοβουλία αγροτών ευθυγραμμίζεται στην σημερινή του εκβολή, εκβολή που δεν θέλω να την περιγράψω.

Σήμερα προσφέρει μια απέραντη χαβούζα. Ποιος; Ο Κουάριος ποταμός, που έγινε η μεγάλη μάχη μεταξύ των Καταλανών και των Ενετών τον 16 ο αιώνα σύμφωνα με την ιστορία.

Με εκτίμηση

προς την εφημερίδα

και τον κ. Νομάρχη

Παναγιώτης Βούλγαρης»

Από τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του 2/θ ειδικού Σχολείου Αλμυρού & Φίλων ΑμεΑ Επαρχίας Αλμυρού «Η Στοργή», λάβαμε και δημοσιεύουμε την παρακάτω επιστολή:

«Κύριε Διευθυντά

Πρόσφατα είδε το φως της δημοσιότητας διαμέσου των στηλών της πάντα φιλόξενης εφημερίδας σας, επιστολή του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 1 ου Γυμνασίου Αλμυρού. Πολλά από τα σημεία τα οποία αναφέρει θίγουν πράγματι σημαντικά σημεία που απασχολούν τους γονείς του συγκεκριμένου σχολείου αλλά και ενδεχομένως, πολλούς γονείς μαθητών της πόλης μας.

Με την παρούσα επιστολή δεν θέλουμε να αναφερθούμε στο σύνολο των όσων ένας σύλλογος αναφέρει, αλλά σε ένα και μόνο σημείο του στο οποίο άμεσα γίνεται αναφορά στο δικό μας σύλλογο και το Ειδικό Σχολείου Αλμυρού.

Συγκεκριμένα, στην εν λόγω επιστολή γίνεται μνεία του λεωφορείου με το οποίο εξυπηρετούνται οι ανάγκες μετακίνησης των μαθητών του Ειδικού Σχολείου. Θα θέλαμε να ενημερώσουμε τόσο τον Σύλλογο Γονέων του 1 ου Γυμνασίου, όσο και την κοινή γνώμη της πόλης μας, ότι το συγκεκριμένο όχημα αποκτήθηκε με συγκεκριμένες ενέργειες και για συγκεκριμένο σκοπό. Προς αποφυγή οποιοδήποτε παρερμηνειών σας γνωστοποιούμε το ιστορικό της αγοράς του εν λόγω οχήματος:

Σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 8/12-2-1998 απόφαση του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 2/θ Ειδικού Σχολείου Αλμυρού και φίλων Ατόμων με ειδικές ανάγκες επαρχίας Αλμυρού, αγοράσθηκε λεωφορείο μάρκας IVECO 4512, από την εταιρεία Π.Ι. Κοντέλης ΑΕΒΕ για την μεταφορά των μαθητών του 2/θέσιου Ειδικού Σχολείου Αλμυρού και ατόμων με ειδικές ανάγκες επαρχίας Αλμυρού, μετά τις ενέργειες της Προέδρου του Συλλόγου Νίκης Τσάκαλου, με επιχορήγηση από το Υπουργείο Πρόνοιας και ενός ποσού από τον Δήμο Αλμυρού.

Ο σύλλογος Γονέων του Ειδικού Σχολείου λόγω αδυναμίας του να αντεπεξέλθει στα έξοδα κυκλοφορίας του, παραχώρησε την κυριότητα του στην Σχολική Επιτροπή του Ειδικού Σχολείου, με την προϋπόθεση να αναλάβει τις οικονομικές υποχρεώσεις καθώς και όλα όσα απαιτούνται για την κυκλοφορία του και την ασφαλή μεταφορά των μαθητών του σχολείου και των ατόμων με ειδικές ανάγκες επαρχίας Αλμυρού και σύμφωνα με την άδεια του αυτοκινήτου που αναφέρει πως αποκλειστικός σκοπός της κίνησής του είναι η μεταφορά ατόμων με εδικές ανάγκες.

Από την ημέρα όμως της κυκλοφορίας τους και για αρκετό διάστημα, χάρη στην δική μας ευαισθησία έναντι των μαθητών της περιοχής μας, το όχημα χρησιμοποιήθηκε και για τη μεταφορά άλλων μαθητών και άλλων κοινωνικών ομάδων της πόλης μας. Ωστόσο ήλθε το πλήρωμα του χρόνου και το λεωφορείο όφειλε να ανταποκριθεί στο σκοπό για τον οποίο αγοράσθηκε: την αποκλειστική μεταφορά των μαθητών του Ειδικού Σχολείου Αλμυρού και των ΑμεΑ Επαρχίας Αλμυρού. Ακόμη οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι η πρόσληψη του οδηγού και της συνοδού του λεωφορείου έγινε από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και αποκλειστικά για τις ανάγκες του σχολείου. Από τα παραπάνω προκύπτει πως ο οδηγός υποχρεούται να καλύπτει τις μετακινήσεις των μαθητών του σχολείου μέσα στο σχολικό ωράριο, χωρίς να υπέχει οποιαδήποτε άλλη υποχρέωση άλλης κοινωνικής ομάδας. Πιστεύουμε με τα όσα εκτέθηκαν καθίσταται σαφές, τόσο το ιδιοκτησιακό καθεστώς όσο και η χρήση του λεωφορείου και οι υποχρεώσεις του οδηγού. Κάθε ερμηνεία διαφορετική από τα παραπάνω μόνο ως εκ του πονηρού μπορεί να εκληφθεί.

Εμείς από την πλευρά μας δηλώνουμε με σαφήνεια και προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν πρόκειται να αποδεχθούμε ενέργειες που θα θέσουν σε κίνδυνο την ομαλή μεταφορά των μαθητών του σχολείου και των ΑμεΑ επαρχίας Αλμυρού.

Το Δ.Σ. του Συλλόγου ΑμεΑ «ΣΤΟΡΓΗ»