
Το ελληνικό όνομα αυτού του θάμνου προήλθε σίγουρα από το σχήμα των λουλουδιών του, που μοιάζουν με μικρά καμπανάκια.
Μια δεύτερη ελληνική ονομασία του φυτού καμπανέλα (προερχόμενη από αραβική λέξη) είναι αβούπλο, γι αυτό και η λατινική του ονομασία είναι Abutilon .
Η καταγωγή του, πάντως είναι από τη Βραζιλία, αλλά έχει κατορθώσει να απαντάται σχεδόν σε όλο τον κόσμο, καλλιεργήσιμο ή μη.
Πρόκειται για ένα πολύ όμορφο θάμνο, ιδιαίτερα την εποχή της ανθοφορίας του, που σχεδόν έχει εγκλιματιστεί στις κλιματολογικές συνθήκες της χώρας μας. Γι΄ αυτό εξάλλου είναι πολύ κοινό φυτό στα δημόσια πάρκα και στα παρτέρια και στις μεγαλουπόλεις. Στην πατρίδα της, το ύψος της καμπανέλας μπορεί να ξεπεράσει τα 2,50 μ. ενώ στην χώρα μας φθάνει άνετα το 1,80 μ. ακόμα και όταν καλλιεργείται σε γλάστρα.
Είναι δε αειθαλής κι έτσι παρουσιάζει ενδιαφέρον ακόμα και το χειμώνα, με το πλούσιο φύλλωμά του.
Τα φύλλα του φυτού είναι χαρακτηριστικά. Έχουν σχήμα μεγάλης παλάμης, το καθένα έχει 3-5 βαθιά σχήματα και το χρώμα τους είναι ανοιχτό πράσινο, όμως υπάρχουν πολλές διαφορετικές ποικιλίες, με κίτρινα στίγματα, με κίτρινο «τελείωμα» ή και με σχεδόν τελείως κίτρινο χρώμα. Τα άνθη της καμπανέλας τώρα εύκολα ξεχωρίζουν, κυρίως από το σχήματα του, καθώς έχουν μορφή καμπάνας.
Μάλιστα, όπως κρέμονται από το μίσχο του φυτού, η ομοιότητά τους με αυτήν είναι μεγάλη! Η κοινή ποικιλία παράγει λουλούδια πορτοκαλί χρώματος που πάνω τους διακρίνονται –σαν φλέβες- κόκκινες γραμμώσεις, όμως υπάρχουν και ποικιλίες με λευκά, κρεμ, μοβ και κόκκινα λουλούδια.
Ωστόσο όλες οι ποικιλίες είναι άοσμες. Από την άλλη, όμως, η ανθοφορία της καμπανέλας είναι καταπληκτική σε διάρκεια, αφού ανθοφορεί συνεχώς από τις αρχές Απριλίου ως τα τέλη Οκτωβρίου.
ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
Η καμπανέλα προτιμά τα ελαφριά χώματα, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να αναπτυχθεί σωστά, αν το χώμα είναι βαρύ και συμπαγές. Παρ' όλα αυτά καλλιεργείται και σε κοινό χώρα κήπου, ακόμη και στο βαρύ κοκκινόχωμα, αλλά σε κάθε περίπτωση το νερό πρέπει να μη λιμνάζει στις ρίζες του φυτού και να αποστραγγίζει γρήγορα. Επίσης, η καμπανέλα αγαπά τις ηλιόλουστες θέσεις και τις ψηλές θερμοκρασίες, παρόλο που αντέχει και σε κάποια ημισκειρή θέση.
Εκείνο που η καμπανέλα σίγουρα δεν αντέχει είναι οι χαμηλές θερμοκρασίες ενός βαρύ χειμώνα, κάτι που μπορεί να καταστρέψει εντελώς το φυτό.
Κι όσο κι αν στην Ελλάδα σπανίως έχουμε τέτοιους χειμώνες, αν γυρεύετε ανθεκτικό και σκληρό θάμνο για μια δύσκολη θέση, τότε μην επιλέξετε την καμπανέλα.
Κι αυτό γιατί τα μπουμπούκια της εύκολα καταστρέφονται από την παγωνιά, οι βλαστοί της είναι λεπτοί κι εύθραυστοι και ο μέσος όρος ζωής του φυτού είναι μάλλον χαμηλός.
ΚΛΑΔΕΜΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟΣ
Δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος κλαδέματος του φυτού. Κόψτε τα σπασμένα από τον αέρα κλαδιά και την άνοιξη κοντύνετε τα γέρικα ή τα υπέρ – αναπτυγμένα, εκτός αν το φυτό καλλιεργείται σε γλάστρα, μέσα στο σπίτι. Σε αυτήν την περίπτωση, φρόνιμο είναι να κλαδέψετε το φυτό ελαφρά, κάθε άνοιξη, για να μην υπεραναπτυχθεί.
Όσον αφορά, τώρα, τον πολλαπλασιασμό της καμπανέλας, γίνεται εύκολα, με μοσχεύματα. Ριζώνει δε αμέσως, αν φυτευτεί σε ελαφρύ χώμα, ενώ νέο φυτό μπορείτε να αποκτήσετε, ακόμα κι από σχεδόν ξηλώδεις βλαστούς, αρκεί αυτοί να φυτευτούν το καλοκαίρι. Όπως και να έχει, όμως, μόλις το μόσχευμα ριζώσει, χρειάζεται τροφή. Για το λόγο αυτό, η λίπανση είναι παρατεινόμενη ακόμη και σε μεγάλα φυτά, αρκεί να γίνει στις αρχές της άνοιξης και όχι το χειμώνα.
(ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΙΔΑΝΙΚΟ ΣΠΙΤΙ»)