Διαμαρτύρονται δημότες των χωριών: «Φουσκωμένοι» λογαριασμοί νερού - Οι εξηγήσεις της Δ.Ε.Υ.Α.ΑΛ. – Ακραίες περιπτώσεις χρεώσεων, αλλά και καταναλώσεων - Λαός Του Αλμυρού

Διαμαρτύρονται δημότες των χωριών: «Φουσκωμένοι» λογαριασμοί νερού – Οι εξηγήσεις της Δ.Ε.Υ.Α.ΑΛ. – Ακραίες περιπτώσεις χρεώσεων, αλλά και καταναλώσεων





Πολλές αντιδράσεις και διαμαρτυρίες έχουν ξεσπάσει μεταξύ των καταναλωτών νερού της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης- Αποχέτευσης Αλμυρού (Δ.Ε.Υ.Α.ΑΛ.), εξ αιτίας των «φουσκωμένων» λογαριασμών που διανέμονται αυτές τις μέρες, σε όλα τα σημεία του Καλλικρατικού Δήμου Αλμυρού και ειδικότερα στα χωριά.

Σε όλη την περιοχή Σούρπης και Πτελεού, στην Ανάβρα και στην Ευξεινούπολη, επικεντρώνονται κυρίως οι αντιδράσεις, από δημότες που καλούνται να πληρώσουν για το νερό ποσά υπέρογκα, σε σχέση με όσα πλήρωναν τα προηγούμενα χρόνια και ειδικότερα στους πρώην Δήμους ή Κοινότητες της περιοχής τους.

Αυτές οι αντιδράσεις από κατοίκους των χωριών είναι μια «παλιά ιστορία», που άρχισε από τον «Καποδίστρια» και εντάθηκε με τη συνένωση του «Καλλικράτη», ποτέ άλλοτε όμως με τόση ένταση διαμαρτυριών. Όλοι οι Δήμαρχοι του πρόσφατου παρελθόντος, ωστόσο, προσπάθησαν –μέσα στα πλαίσια της κοινωνικής τους πολιτικής ο καθένας- να εξισορροπήσουν τις χρεώσεις σε χωριά και οικισμούς, αφού στα περισσότερα χρεωνόταν πριν –κατά …παράδοση- μόνο το πάγιο ή καθόλου νερό.

 

ΤΙ ΛΕΕΙ Η Δ.Ε.Υ.Α.ΑΛ.

Απευθυνθήκαμε στον Πρόεδρο της Δ.Ε.Υ.Α.ΑΛ. Ηλία Δαλακούρα, προκειμένου να έχουμε και μια επίσημη εξήγηση, από πλευράς της συγκεκριμένης Δημοτικής Επιχείρησης, για τους σημερινούς υπέρογκους λογαριασμούς κατανάλωσης.

Ο κ. Δαλακούρας αφού τόνισε ότι το νερό στην περιοχή Αλμυρού δεν είναι ακριβότερο γειτονικών Δήμων, εξήγησε ότι οι μετρήσεις στα υδρόμετρα, σε όλη την έκταση του Δήμου, γίνονται μόνο από δυο υπαλλήλους και δεν υπάρχει η έγκριση, από τις ελεγκτικές Αρχές, για να προσλάβει η Επιχείρηση περισσότερους. Κατόπιν τούτου –σ’ ένα τόσο εκτεταμένο Δήμο σαν το δικό μας- είναι αδύνατον να ολοκληρώνονται οι σχετικές μετρήσεις έγκαιρα, σε 13.000 και πλέον ρολόγια, από δυο και μόνον υπαλλήλους, γεγονός που οδήγησε τη Δ.Ε.Υ.Α.ΑΛ. στην παρακάτω απόφαση: Να εκδίδεται για κάθε κατανάλωση ανά τρίμηνο ένας λογαριασμός προκαταβολής και ο λογαριασμός του επόμενου τριμήνου να είναι εκκαθαριστικός. Εννοείται ότι έτσι γίνεται μόνο μια μέτρηση στον υδρομετρητή, μόνο εκείνη προ της έκδοσης του εκκαθαριστικού λογαριασμού (δηλαδή ανά εξάμηνο).

Για τον λογαριασμό της προκαταβολής επιλέχτηκε –«τυφλά» εννοείται- ο μέσος όρος των καταναλώσεων του παρελθόντος για κάθε καταναλωτή και μάλιστα μειωμένος κατά 50%. Οι διαφορές που προκύπτουν, όταν γίνεται τελικά η μέτρηση, εμφανίζονται μετά κανονικά στον εκκαθαριστικό λογαριασμό, ο οποίος –μ’ αυτή τη μέθοδο- είναι σαφώς μεγαλύτερος της προκαταβολής.

Θυμίσαμε στον κ. Δαλακούρα τις αρχικές ενστάσεις γι’ αυτόν τον τρόπο χρεώσεων, τις αντιδράσεις της Δημοτικής Αντιπολίτευσης για τους τρόπους χρέωσης (π.χ. στις κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις ή αντιθέτως στις μεγάλες επιχειρήσεις κτλ.) και διευκρίνισε ότι η Επιχείρηση είναι διαθέσιμη να άρει κάποιες αδικίες, εκεί που αποδεδειγμένα προκύπτουν, όπως και να δεχτεί την τμηματική εξόφληση (δηλαδή με δόσεις) τις οφειλές των καταναλωτών. Τόνισε επίσης, ότι οι λογαριασμοί που διανέμονται αυτές τις μέρες ίσως είναι περισσότερο διογκωμένοι, γιατί είναι εκκαθαριστικοί, αλλά περιλαμβάνουν και τις αυξημένες καταναλώσεις του καλοκαιριού.

Ο Πρόεδρος της Επιχείρησης επικαλέστηκε κάποιες ακρότητες από πλευράς κατανάλωσης, όπως π.χ. την εμμονή κάποιων κτηνοτρόφων να έχουν διαρκώς ανοικτές τις βρύσες ποτίσματος ή άλλων καταναλωτών που εννοούν να ποτίζουν μεγάλες αυλές και παρακείμενα περιβόλια ιδιοκτησίας τους, τους ιδιοκτήτες μεγάλων κτισμάτων, σε βίλες με πισίνες κτλ. Τόνισε επίσης, ότι θα χρειαστεί χρόνος, χρήμα και πρόσθετο προσωπικό, προκειμένου να εξαλειφτούν φαινόμενα κλοπής νερού, με παροχετεύσεις πριν τους υδρομετρητές, ρολόγια σε κατοικήσιμα σημεία που δεν υπάρχουν καν, έτσι ώστε να μοιραστεί δικαιότερα το κόστος σε όλο το Δήμο, γνωστού όντος ότι είναι ανταποδοτικό. Δήλωσε χαρακτηριστικά, ότι από τις περιοχές Σούρπης και Πτελεού λείπουν ακόμη και πρέπει να τοποθετηθούν περίπου 1.000 ρολόγια.

Επίσης για να δικαιολογήσει το υψηλό κοστολόγιο επικαλέστηκε το κόστος λειτουργίας της επιχείρησης, χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα το κόστος ηλεκτρισμού στα αντλιοστάσια, το οποίο ανέρχεται σε πολλές δεκάδες χιλιάδες ευρώ, και αποκάλυψε το σχεδιασμό να τοποθετούν φωτοβολταϊκά στα περισσότερα απ’ αυτά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Ανάβρα, που στα αντλιοστάσια της καταναλώνει 48.000 ευρώ το χρόνο, ως κόστος ηλεκτρικού ρεύματος. Ο αντίστοιχος λογαριασμός για το Μαυρομάτι είναι 33.000 το χρόνο. Ένα άλλο παράδειγμα (που ίσως να προκαλεί και θυμηδία) είναι η περίπτωση δημότη, που μέσα στο φρεάτιο του υδρομετρητή φύτεψε ένα …δένδρο ελιάς, προκειμένου να μην ανιχνεύεται το ρολόι του από τους εντεταλμένους υπαλλήλους.

 

ΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ

Προφανώς, όμως, οι διαμαρτυρίες των δημοτών δεν προέρχονται από τα ακραία φαινόμενα που περιγράφονται παραπάνω. Ούτε μόνο από τις συγκρίσεις που κάποιοι κάνουν από τις εποχές που στα χωριά δεν πλήρωναν καθόλου νερό ή πλήρωναν μόνο το πάγιο.

Προέρχονται και από καταναλωτές που δεν έχουν μεγάλες αυλές, γκαζόν για πότισμα ή περιβόλια. Ακόμη – ακόμη και από κάποιους, που ισχυρίζονται ότι έλειψαν την περίοδο του φετινού καλοκαιριού ή π.χ. πληρώνουν τέλη αποχέτευσης χωρίς να είναι συνδεδεμένοι με κάποιο δίκτυο.

Χαρακτηριστικό το παράδειγμα της Αμαλιάπολης, όπου οι κάτοικοι εξεγείρονται γιατί εκεί το νερό στο δίκτυο ανέκαθεν ήταν γλυφό και χρησιμοποιείται μόνο για τις οικιακές τους ανάγκες, όχι προς πόση.

Η πρόθεση της Δ.Ε.Υ.Α.ΑΛ. να διευκολύνει την εξόφληση των οφειλών («έστω με 50 ευρώ το μήνα», είπε ο Πρόεδρός της) δεν εφησυχάζει όσους αντιδρούν. Μέσα στις τωρινές ανάγκες της οικονομικής κρίσης, οι λογαριασμοί του νερού αθροίζονται στις άλλες απαραίτητες ανάγκες των νοικοκυριών και πολλοί αδυνατούν να τους πληρώσουν.

Ας βρεθεί μια μέση λύση, που δεν θα βλάπτει την ανταποδοτικότητα της Επιχείρησης (κάτι που απαγορεύεται και από τους σχετικούς Νόμους), να συμμορφωθούν όσοι έμαθαν να κλέβουν ή να μην πληρώνουν νερό, οι πάντες να κάνουν οικονομία στις καταναλώσεις, αλλά – από την άλλη μεριά- και ο Δήμος να δώσει ανάσες στις χειμαζόμενες φτωχές οικογένειες κυρίως.

Πρωτίστως, όμως, να αρθούν κάποιες φωναχτές αδικίες, από χρεώσεις, που κακώς και άδικα –ενδεχομένως- «φουσκώνουν» κάποιους λογαριασμούς. Ειδικότερα, όταν την προσεχή Τρίτη, το Δημοτικό Συμβούλιο Αλμυρού καλείται να αποφασίσει για τα νέα τέλη και τις χρεώσεις ύδρευσης και αποχέτευσης για το 2016.

 

 








Παρακαλούμε κοινοποιήστε το λινκ.