Παραγωγική Ανασυγκρότηση της περιοχής του Αλμυρού και της νοτιοδυτικής Μαγνησίας συνολικά – έκδοση 6-2-2016











Το άρθρο συνυπογράφουν οι Ρίζος Πάντζιος και Χρήστος Τσιοκάρας

 

(Η Περιοχή έχει έκταση 905,364 Km2  με όρια που φθάνουν Βοριοδυτικά ως το Δήμο Δομοκού,  Βόρεια ανάμεσα στο Αϊδίνιο και το αεροδρόμιο, Νοτιοανατολικά φτάνει έως τον Αγ. Δημήτριο του Αχιλλείου και την Γαύριανη, ενώ στα ανατολικά της περικλύεται από τη θαλάσσια παραλιακή έκταση από το αεροδρόμιο, την Αμαλιάπολη ως και τον Πτελεό.)

Πρόκειται για μια πλούσια περιοχή (από την άποψη των διαθέσιμων πλουτοπαραγωγικών πόρων) που συνδυάζει τους Ορεινούς όγκους της Όθρυος, του  Γραντζιά  του Χλωμού, με τον πολύ γόνιμο και προσοδοφόρο μεγάλο κάμπο της Σούρπης και του Αλμυρού καθώς και την παραλιακή ζώνη.

Οι Τοπικές κοινωνίες των 18 χωριών της ευρύτερης περιοχής του Αλμυρού στερημένες τόσα χρόνια από ζωτικούς πόρους από την εποχή που ήταν ακόμη αυτόνομες κοινότητες χρειάζονται σήμερα την αναδιοργάνωση της πρωτογενούς αγροτικής-κτηνοτροφικής  παραγωγής,την καλύτερη οργάνωση της μεταποίησης των τοπικών προιόντων του κάμπου και του βουνού, και ζητούν ανάπτυξη επειγόντως και εναγωνίως.

Για να ξεκινήσει όμως η πολυπόθητη ανάπτυξη είναι αναγκαία δυο πράγματα:

Πρώτον η συνειδητοποίηση και η αλλαγή της νοοτροπίας, ότι σήμερα έχει προτεραιότητα η ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ, ως το νέο ζητούμενο της τοπικής κοινωνίας, για να ακολουθήσει ξανά η ΑΝΑΠΤΥΞΗ όπως ακριβώς διαπιστώθηκε και κατά την πρόσφατη συνάντηση – εκδήλωση όλων των Τοπικών Συμβουλίων με  τους τρεις κυβερνητικούς βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Μαγνησίας στο Δημαρχείο του Αλμυρού και  πέραν αυτού η ανάγκη να στραφούν οι παραγωγοί στην τυποποίηση των υπαρχόντων αγροτικών προϊόντων όπως της ελιάς και του ελαιόλαδου, του μελιού, των αρωματικών φυτών και όποιων άλλων παράγονται και μένουν απούλητα. Επίσης και οι κτηνοτρόφοι να βρουν τον τρόπο για την τυποποίηση στο κρέας ,στην  φέτα κ.α.  Ακόμη να εξετασθεί η περίπτωση κάποιων μονοκαλλιεργειών όπως είναι το βαμβάκι και η ελιά στη λογική όχι να καταργηθούν αλλά να εξελιχθούν και να αξιοποιηθούν καθώς και να εισαχθούν νέες προσοδοφόρες, στο βαθμό που οι γεωτεχνικοί επιστήμονες ισχυρίζονται ότι το ήπιο κλίμα στην λεκάνη του κάμπου του Αλμυρού και της Σούρπης προσφέρεται για πρώιμα ζαρζαβατικά -κηπευτικά προιόντα. Βεβαίως εκτός από τα λαχανικά, μπορούν να εισαχθούν νέες καλλιέργειες με σύγχρονες ποικιλίες αμπελιών, συκιάς κτλ

Το δεύτερο είναι ότι  χρειάζονται πολιτικές πρωτοβουλίες και συγκεκριμένες κατευθύνσεις από την πολιτεία, από την κυβέρνηση και τα συναρμόδια υπουργεία δηλαδή, διότι είναι απαραίτητο και αναγκαίο ένα ενιαίο θεσμικό πλαίσιο που δυστυχώς  δεν υπάρχει ακόμη.

Στις 17/12/2015 πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα Ημερίδα για την Κοινωνική Οικονομία με την συμμετοχή τεσσάρων Υπουργών, δυο Υφυπουργών, ορισμένων δραστήριων εκπροσώπων των Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων (ΚοινΣΕπ) καθώς και ενεργών πολιτών με άποψη για την Κοινωνική Οικονομία, την Ελληνική οικονομική πραγματικότητα και με τεκμηριωμένες προτάσεις.

Τo συμπέρασμα από την γόνιμη αυτή ημερίδα,  είναι ότι  (λόγω της πολυνομίας και της πραγματικής αδιαφορίας της πολιτείας έως σήμερα) καθίσταται αναγκαίο να υπάρξει έως το τέλος της φετινής άνοιξης από την κυβέρνηση ένα ”Ενιαίο Θεσμικό Πλαίσιο” για την Κοινωνική Οικονομία. Το πιο σημαντικό είναι ότι σ’ αυτή την Ημερίδα εντοπίστηκαν 13 Σημεία – Διαπιστώσεις από την έως τώρα  κατάσταση που επικρατεί στις Κοιν. Σ. Επ. και ότι σύμφωνα  με την διεθνή εμπειρία επιβάλλεται σύντομα να αξιοποιηθούν προς τη θετική κατεύθυνση όλες αυτές οι διαπιστώσεις.

Λόγω χώρου αναφερόμαστε ενδεικτικά μόνο στην 10η και στην 11η από αυτές τις διαπιστώσεις:

“10. Φαίνεται σαν να λειτουργεί ένα περίεργο ”καθεστώς” υφαρπαγής των πόρων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου που αφορούν την κοινωνική οικονομία, και αυτό συντηρείται τα τελευταία 25 χρόνια”…

“11. Η ανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας στην Ελλάδα πρέπει να γίνει μόνο από την ίδια την κοινωνία και τις οργανώσεις της και όχι από Φορείς της Δημόσιας και  ή της Ιδιωτικής Οικονομίας.”…   ”agro24.gr.” (ιστοσελίδα για τον αγροτικό κόσμο)

Στην διακήρυξη του Πανελλήνιου ΠΑΡΑΤΗΡΙΟΥ Οργανώσεων της κοινωνίας των Πολιτών, έγιναν σημαντικές επισημάνσεις και καταγγελίες για την επικρατούσα ως τα σήμερα κατάσταση σχετικά με την κατασπατάληση των κοινοτικών αυτών πόρων σε σημείο που “να φρίττει κανείς” (!) και έγινε ακόμη η επισήμανση ότι ”αυτό” δεν αλλάζει με νόμους αλλά με  πολιτική βούληση και δράση ώστε να κατευθύνονται οι πόροι στους πολλούς και για το ξεκίνημα μικρών κοινωνικών επιχειρήσεων και συνεταιρισμών.

Μέχρι τώρα τα 2/3 των πόρων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου κατευθύνονται σε ελίτ, στους μεσάζοντες και στα ”κλειστά επαγγέλματα” των προγραμμάτων αυτών.

Ένα άλλο μέρος κατευθύνεται στο κράτος και τους Δήμους για επιδοτήσεις στα 5μηνα τάχα κοινωφελούς Εργασίας τροφοδοτώντας το πελατειακό σύστημα

Γι αυτούς τους λόγους και για θεσμική συγκρότηση του υποκειμένου της κοινωνικής οικονομίας, με αυτοοργάνωση, αυτοδιαχείριση και αυτοπροσδιορισμό, το ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ πρότεινε ανοικτό Συνέδριο για τον Απρίλιο του 2016.

Σημείωση: Κρίνεται απολύτως απαραίτητο για την περιοχή του Αλμυρού και όλης της νοτιοδυτικής Μαγνησίας η περαιτέρω ανάπτυξη της δευτερογενούς παραγωγής με προτεραιότητα στην επαναλειτουργία του ΕΛΣΙ, όπως και η ανάγκη σχεδιασμού από όλους τους αρμοδίους για την τουριστική και όχι μόνο αξιοποίηση της ‘Οθρυος.





Παρακαλούμε κοινοποιήστε το λινκ.