Δελτίο Θυέλλης – γράφει ο Γιώργος Τσιντσίνης – έκδοση 11-5-2019 | Λαός Του Αλμυρού full screen background image
Γιώργος Τσιντσίνης

Δελτίο Θυέλλης – γράφει ο Γιώργος Τσιντσίνης – έκδοση 11-5-2019







Με μια ακόμη σύνταξη

και λίγες ελαφρύνσεις,

αντί για ψήφο πιο καλά

συγνώμη να ζητήσεις.

Όπως και προηγούμενοι πρωθυπουργοί πέρασαν από το Ζάππειο για να εξαγγείλουν φιλολαϊκά μέτρα, έτσι πέρασε τις προάλλες και ο κ. Τσίπρας, για να εξαγγείλει (παραμονές δημοτικών εκλογών και ευρωεκλογών) μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση και στην ενέργεια, άλλες φορολογικές ελαφρύνσεις, την επαναφορά της 13ης σύνταξης κ.ο.κ. Ο πρωθυπουργός δεσμεύτηκε ότι κάποιες από τις εξαγγελίες του αφορούν τη φετινή χρονιά και κάποιες άλλες θα συμπεριληφθούν στον προϋπολογισμό του 2020, αλλά όλες θα είναι «μόνιμου χαρακτήρα».

Καλόδεχτη κάθε «ανάσα» που δίνει και θα δώσει η Κυβέρνηση, ειδικότερα όταν αφορά στα λαϊκότερα στρώματα της Ελληνικής κοινωνίας, πλην όμως -μετά από 8 χρόνια οικονομικής κρίσης και σκληρής λιτότητας- απέχουν πολύ για να ζεστάνουν έστω και λίγο πια τις ταλαιπωρημένες μας τσέπες και τις εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά.

Ας μη διαφεύγει την προσοχή κανενός, ότι -εκτός από οικονομική πλέον- η κρίση είναι εμπιστοσύνης ανάμεσα στους Κυβερνώντες (διαχρονικά και τώρα) και τους πολίτες. Εκτός από προεκλογικά «πασπαλίσματα» και «καραμελίτσες», «για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή» και πρέπει να περάσουν χρόνια ολόκληρα για να επανέλθει η χώρα στο βιοτικό επίπεδο που ήταν πριν την κρίση.

Άλλωστε, δεν πρόκειται να γυρίσουν πίσω, όσες χιλιάδες δυστυχισμένοι λύγισαν από την ένδεια και τερμάτισαν τη ζωή τους ούτε οι πολλοί περισσότεροι που πήραν το δρόμο της ξενιτιάς, αναζητώντας μια άλλη μοίρα και τύχη.

Οι περισσότεροι από μας πιο πολύ βαρέθηκαν να γκρινιάζουν για τον καιρό και τα «χειμωνιάτικα» τερτίπια του, παρά από αυτό – καθαυτό το γεγονός, ότι το καλοκαίρι, ακόμη και η καθαρή Άνοιξη, κρύβονται πεισματικά από την καθημερινότητά μας. Πού θα πάει όμως; Οι εποχές θα υποκύψουν τελικά στη μοίρα τους, ο ήλιος και οι ζεστές μέρες θα θριαμβεύσουν.

«Κλείδωσαν» ήδη τα ψηφοδέλτια των Δημοτικών και Περιφερειακών εκλογών και σήμερα επικυρώνονται από τα Πρωτοδικεία, ενώ απομένουν δώδεκα μέρες για την ώρα της κάλπης και η αλήθεια είναι τοπικά εστιάζεται το ενδιαφέρον του κόσμου, παρά στις ευρωεκλογές. Βάζω στοίχημα ωστόσο ότι ελάχιστοι πολίτες είναι πραγματικά διεξοδικά ενημερωμένοι για τις αλλαγές που φέρνει ο νέος εκλογικός νόμος, η απλή αναλογική κτλ. Ρωτήστε, διαβάστε, επιλέξτε  και δώστε την ψήφο σας με γνώση και κρίση. Πολλά εξαρτώνται από την προσωπική επιλογή του καθένα.

Προσωπικά, με χαροποιούν ιδιαίτερα οι υποψηφιότητες νέων ανθρώπων. Η ανανέωση είναι πάντοτε καλόδεχτη, γενικά. Και φυσικά, συχνά ισχύει και το γνωστό «ο νέος είναι ωραίος, κι ο παλιός είναι …αλλιώς».

 

Και ως γνωστόν, μετά την απομάκρυνση εκ της …κάλπης, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται.

Σε ναρκοπέδιο μετατρέπει την Ανατολική Μεσόγειο η Τουρκία», γράφει η Αλεξάνδρα Φωτάκη στα «Νέα» και παρόμοια ρεπορτάζ φιλοξενούν οι εγκυρότερες Ελληνικές εφημερίδες, «μέσω των κινήσεών της στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπου έχει εξαγγείλει την έναρξη γεωτρήσεων με στόχο την ανεύρεση υδρογονανθράκων «δυτικά της Πάφου», αποφεύγοντας -εντέχνως- τα αδειοδοτημένα, σε εταιρείες – κολοσσούς, «οικόπεδα». Στόχος της Αγκυρας φαίνεται να είναι η κλιμάκωση του εκβιασμού, ενόψει και των νέων συσχετισμών που διαμορφώνονται στην περιοχή. Από την πλευρά του ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης σε δηλώσεις του υπογράμμισε ότι « η Κυπριακή κυβέρνηση βρίσκεται σε εγρήγορση», ενώ έκανε λόγο «για μια καθαρή παραβίαση του διεθνούς δικαίου» και για «μια δεύτερη εισβολή…». Ο τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προχωρώντας ένα βήμα ακόμα, ζήτησε από το ΝΑΤΟ να υποστηρίξει τα δικαιώματα της Αγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο, προκειμένου να αποτραπεί η ένταση στην περιοχή, επαναλαμβάνοντας ότι «η χώρα μας είναι αποφασισμένη να προστατεύσει τα δικαιώματά της και τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων».

Μια εκκρεμότητα ποδοσφαιρική απομένει στη Μαγνησία, με τον αυριανό επαναληπτικό αγώνα μπαράζ στην Ηγουμενίτσα, μεταξύ του Θεσπρωτού και της Νίκης Βόλου. Ως γνωστόν, την περασμένη Κυριακή, στο Πανθεσσαλικό Στάδιο, επαναλήφθηκε ο γνωστός μύθος του «Δαυίδ και του Γολιάθ και οι Θεσπρωτοί κέρδισαν τους άχρωμους και άγευστους Βολιώτες με 0-1. Φυσικά, το παιχνίδι της Ηγουμενίτσας -όπως πολλοί δίκαια προβλέπουν και προσδοκούν- δεν θα είναι ίδιο και οι Νικιώτες αναμένεται να «ξυπνήσουν», να νικήσουν και να προκριθούν. Ας το ευχηθούμε, για το καλό του Μαγνησιώτικου ποδοσφαίρου τουλάχιστον…

Στο τοπικό ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, στην Α’ΕΠΣΘ, η Δήμητρα Ευξεινούπολης έφτασε στη «βρύση, αλλά δεν ήπιε νερό» (πρωταθλητής ο Διαγόρας Στεφανοβικείου και δεύτερος ο Ρήγας), ο Αίας Σούρπης είχε αξιοσημείωτη πορεία κοντά στην κορυφή και ο Πρωτεσίλαος μετριότερη. «Πόνεσε» και στεναχώρησε ο υποβιβασμός στη β’ κατηγορία των Μυρμιδόνων Πλατάνου.

Στη Γ’ κατηγορία, Ηρακλής Αγίων Θεοδώρων, Άθλος και Αχιλλέας Αχιλλείου χρειάζονται τουλάχιστον ενίσχυση για να διεκδικήσουν του χρόνου κάτι καλύτερο από φέτος.

Πάντως, με βάση το τι θα προκύψει από τη Γενική Συνέλευση του Γυμναστικού Συλλόγου Αλμυρού, που επίκειται, το ποια νέα Διοίκηση θα προκύψει, ποιος θα είναι ο νέος προπονητής, τις νέες μεταγραφές και τις αποδεσμεύσεις του «ιστορικού», θ’ αρχίσει κατόπιν η κινητικότητα και στις άλλες τοπικές ομάδες. Πολλά λέγονται κι ακούγονται, αλλά τίποτε δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο, μέχρι στιγμής.

Όσο περνούν τα χρόνια μου μοιραίο είναι να συναναστρέφομαι συνομήλικους ή και μεγαλύτερους-ες από μένα σε ηλικία, με αποτέλεσμα να διαπιστώνω (κάποια τα βιώνω) τις ψυχολογικές μεταπτώσεις των γηρατειών, συχνά φαινόμενα κατάθλιψης π.χ., απότοκο της μοναξιάς και του φόβου για ένα τέλος που μοιραία νιώθουν πολλοί (ή νομίζουν) να πλησιάζει. Βρήκα λοιπόν στο διαδίκτυο (πηγή: klik.gr) την επιστολή μιας 80χρονης κυρίας, που τη θεώρησα λογική και ορθά αισιόδοξη. Θέλω λοιπόν να την κοινοποιήσω στη στήλη μου και ευθύς την παραθέτω:

«Αγαπημένη μου φίλη,

Διαβάζω περισσότερο και ξεσκονίζω λιγότερο.

Κάθομαι στην αυλή και θαυμάζω τη θέα χωρίς να τρελαίνομαι με τα αγριόχορτα που πάλι βγήκαν στον κήπο. Περνάω περισσότερο χρόνο με την οικογένεια και τους φίλους μου και λιγότερο κάνοντας δουλειές.

Όποτε είναι δυνατό, πρέπει να βλέπουμε τη ζωή σαν ένα σύνολο εμπειριών που πρέπει να απολαύσουμε, όχι να υπομείνουμε. Προσπαθώ να εντοπίσω αυτές τις στιγμές πια και να τις εκτιμήσω.

Δεν «φυλάω» τίποτα. Χρησιμοποιώ το καλό, πορσελάνινο σερβίτσιο για οποιαδήποτε μικρή «ειδική» περίσταση παρουσιαστεί.

Φοράω την καλή μου ζακέτα όταν πηγαίνω για ψώνια.

Δεν κρατάω το ακριβό μου άρωμα για επίσημες συγκεντρώσεις, αλλά το φοράω για τους ταμίες στην τράπεζα και τους υπαλλήλους των καταστημάτων.

Οι φράσεις «κάποτε» ή «μια απ’ αυτές τις μέρες» χάνουν το νόημά τους για μένα. Αν αξίζει να δω, ν’ ακούσω ή να κάνω κάτι, θέλω να το δω, να το ακούσω και να το κάνω τώρα.

Δεν ξέρω τι θα έκαναν οι άνθρωποι αν ήξεραν ότι δεν θα βρίσκονται εδώ αύριο. Πιστεύω ότι θα καλούσαν τους συγγενείς και τους φίλους τους. Ίσως να τηλεφωνούσαν σε μερικούς φίλους για να απολογηθούν για παρελθοντικές φιλονικίες. Μ’ αρέσει να σκέφτομαι ότι θα έβγαιναν για να φάνε στο αγαπημένο τους εστιατόριο. Μαντεύω… δεν ξέρω.

Είναι όλα αυτά τα μικρά, μισοτελειωμένα πράγματα που θα με θύμωναν, αν ήξερα ότι οι ώρες μου είναι μετρημένες. Θα θύμωνα, επειδή δεν έγραψα τα γράμματα που θα ‘πρεπε να έχω γράψει. Θα θύμωνα επειδή δεν είπα αρκετά στον άντρα και τους γονείς μου πόσο τους αγαπώ.

Προσπαθώ πολύ σκληρά να μην αναβάλω, φυλάξω ή κρατήσω πίσω ο,τιδήποτε μπορεί να φέρει γέλιο και λάμψη στη ζωή μου.

Και κάθε πρωί, όταν ανοίγω τα μάτια μου, λέω στον εαυτό μου ότι η μέρα που έρχεται είναι μοναδική. Κάθε μέρα, κάθε λεπτό, κάθε ανάσα είναι ένα αληθινό δώρο Θεού.

Ίσως η ζωή μας εξελίχθηκε πολύ διαφορετικά απ’ αυτό που είχαμε θελήσει. Όσο όμως είμαστε εδώ, μπορούμε να χορεύουμε!»

Τι λέτε λοιπόν; Αντί να μιζεριάζουμε, …χορεύουμε;

Κυκλοφορεί το εξής προεκλογικό σλόγκαν (ως αστείο ίσως): «Ψήφο στον «Τάδε»… Έχετε ψηφίσει και …χειρότερους».

Παρασκευή πριν και Δευτέρα μετά τις εκλογές πάλι τα σχολεία κλειστά και τυχερότεροι οι Δήμοι και οι Περιφέρειες που θα έχουν κι επαναληπτικό β’ γύρο.

Από το «Τσοβόλα δώσ’ τα όλα», μέχρι το «Ευκλείδη, δώσ’ τα όλα», μόνο …35 χρόνια δρόμος. (Κάπως έτσι εκσυγχρονίζεται η πολιτική και οι πολιτικοί μας).

Τεράστιο κατόρθωμα να ισορροπείς ανάμεσα σε τόσους ανισόρροπους… Πολλά τα βλήματα, λίγες οι σφαίρες…

Πριν πουλήσεις μούρη, αγόρασε μυαλό.








Αφήστε μια απάντηση