Εκτός ελέγχου οι ροές των μεταναστών-προσφύγων (του Παναγιώτη Δημητριάδη) - Λαός Του Αλμυρού

Εκτός ελέγχου οι ροές των μεταναστών-προσφύγων (του Παναγιώτη Δημητριάδη)

Εκτός ελέγχου οι ροές των μεταναστών και προσφύγων προς την χώρα μας. Άρθρο του Παναγιώτη Δημητριάδη, Αντιπτεράρχου (Ι) ε.α.

Ένταση δημιουργεί το άνοιγμα της στρόφιγγας από την Τουρκία, που έχει αποτέλεσμα τις αυξημένες ροές μεταναστών και προσφύγων από τα παράλια της Τουρκίας προς τα Ελληνικά νησιά, δημιουργώντας έτσι προβληματισμό και ανησυχία στους Έλληνες και την Ελληνική οικογένεια, αφού οι επιπτώσεις αρχίζουν ήδη να φαίνονται.

Το είπε ο σουλτάνος και το έκανε αδειάζοντας ουσιαστικά και ταπεινώνοντας την ΕΕ που αδυνατεί να αντιδράσει και να πάρει μέτρα. Βάρκες και φουσκωτά καταφθάνουν καθημερινά με άνδρες γυναίκες και παιδιά, δημιουργώντας ασφυξία στους κατοίκους των νησιών, δείχνοντας ότι η αντιμετώπιση του προβλήματος είναι δύσκολη και μη διαχωρίσιμη.

Η Ελληνική οικογένεια, η Ελληνίδα μάνα ανησυχούν για το μέλλον του τόπου, αγωνιούν για τα παιδιά τους που δεν θέλουν να τα δουν χωρίς ιδανικά, αρχές και παραδόσεις…

Μαρτυρίες πολλές για την συμβολή, της Ελληνίδας μάνας – γυναίκας που συνέβαλαν στην πρώτη μαζική μεταναστευτική ροή εξαθλιωμένων προσφύγων οι οποίοι έφυγαν από τις φλεγόμενες πατρίδες τους, αναζητώντας ένα στήριγμα ζωής και ελπίδας στην φιλόξενη Ελλάδα. Και ο Ξένιος Δίας δεν τους την αρνήθηκε. Απλές γυναίκες έτρεξαν, τους αγκάλιασαν, οργάνωσαν συσσίτια, δώρισαν ιματισμό και χρήματα από το υστέρημα τους. Μια μάνα έβγαλε από τα προικιά της, από τον «γιούκο» της, μια ολόμαλλη κουβέρτα που ήταν το καμάρι της. Σήμερα η ίδια μάνα θα σκεφτεί πολύ να βγάλει την δεύτερη κουβέρτα, όταν βλέπει ότι το χρώμα της πατρίδας μας αλλάζει από άτομα με διαφορετικές συνήθειες ήθη και έθιμα.

Απειλείται η ασφάλεια της χώρας, περιουσίες απαξιώνονται, η εγκληματικότητα αυξάνεται ο κοινωνικός ιστός, κινδυνεύει, με πολιτικούς να τάζουν «γεμιστά» από την μια, και από την άλλη μια ΕΕ να διασύρεται από τον ποιο στυγνό διακινητή μεταναστών και προσφύγων κατ ομολογία του ιδίου του προέδρου της Τουρκίας Ερντογάν.

Οι Έλληνες δεν είμαστε ούτε φασίστες, ούτε ξενοφοβικοί, ούτε εθνικιστές, είμαστε Έλληνες, ανοιχτοί σε νέες ιδέες και λύσεις.

Δυστυχώς, η ανακοίνωση της ζώνης ασφαλείας στη Βόρεια Συρία υπό των έλεγχο των Τούρκων ήταν αυτή που πυροδότησε την σφοδρότητα των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών από την Τουρκία προς την χώρας μας. Ήταν ο πανικός που δημιουργήθηκε στα προσφυγικά κέντρα της Τουρκίας υπό τον φόβος της μεταφοράς και εγκλωβισμού των μεταναστών στην ζώνη ασφαλείας χάνοντας έτσι την ελπίδα για μια πορεία προς την Ευρώπη.

Κανείς από την ΕΕ ή τον ΟΗΕ δεν ζήτησαν την δημιουργία ζώνης ασφαλείας εντός της Συρίας και όχι στα σύνορα προκειμένου εκεί να συγκεντρώνονται και να καταγράφονται οι πρόσφυγες υπό τον έλεγχο τους και όχι υπό τον έλεγχο του Ερντογάν και από εκεί να διανέμονται στα Ευρωπαϊκά κράτη η να επιστρέφονται, με αντάλλαγμα την ανοικοδόμηση της Συρίας.

Έτσι θα μπορούσαν να επιστρέψουν και οι Σύριοι που έφυγαν για άλλες πατρίδες και να βρουν δουλειά στον τόπο τους… Η ΕΕ είναι αυτή που δημιούργησε το πρόβλημα μαζί με τις ΗΠΑ με τις επιχειρήσεις της «Αραβικής Άνοιξης» το 2011 με στόχο να, μετατρέψουν τους φυλάρχους που κατοικούσαν σε τέντες, σε Δημοκράτες. Όπως έλεγαν και όχι με στόχο να υφαρπάξουν τον ενεργειακό πλούτο των χωρών αυτών αλλά και να μεταφέρουν φθηνά εργατικά χέρια στην βιομηχανία της ΕΕ που στην πραγματικότητα ήταν ο στόχος τους Φυσικά όταν η Βιομηχανία κορέσθηκε έφραξαν τα ευρωπαϊκά μονοπάτια και έμειναν Ελλάδα με συμφωνίες κατάπτυστες και χωρίς εκτίμηση ρίσκου για το μέλλον της χώρας.

Η πατρίδα μας δεν αντέχει να σηκώνει βάρη μεγαλύτερα απ όσα της αναλογούν εν μέσω οικονομικής κρίσης. Η κυβέρνηση θα πρέπει επείγοντος να απαιτήσει από την ΕΈ να καταθέσει ολοκληρωμένο σχέδιο που να είναι, συγκεριμένο, ρεαλιστικό και εφικτό προκειμένου να επιλυθεί η κρίση, γιατί όσο η επίλυση καθυστερεί τόσο θα αυξάνονται και οι ροές των μεταναστών/προσφύγων με απρόβλεπτες καταστάσεις για την πατρίδα μας .

 








Παρακαλούμε κοινοποιήστε το λινκ.