Επιστολή Αναγνώστη: Όμορφη Πόλη – γράφει ο Νίκος Μακρής, δικηγόρος











Υποτίθεται ότι βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα. Και όμως μια μικρή πόλη που έχει την τύχη να έχει μια καλή ρυμοτομία με αρκετούς ευθείς και διαμπερείς δρόμους και πολλούς κάθετους σ’ αυτούς, επίσης διαμπερείς, έχει μετατραπεί σ’ ένα κυκλοφοριακό κουβάρι, μ’ όλους σχεδόν τους δρόμους διπλής κατεύθυνσης και με αυτοκίνητα σταθμευμένα και στις δυο πλευρές τους ή και με μερικούς μονόδρομους που σε κάποια, και μάλιστα ενδιάμεσα, τμήματά τους ανεξήγητα (;) γίνονται διπλής κατεύθυνσης, με οχήματα σταθμευμένα και στις δυο πλευρές τους. Δεν θα μιλήσω για συμφόρηση αντιθέτως κινουμένων οχημάτων, και μάλιστα κανένας να μη μπορεί να κάνει όπισθεν, για μποτιλιαρίσματα, για κυκλοφοριακό αλαλούμ, για καθυστερήσεις για δικαιολογημένους εκνευρισμούς, για …, για … για ό,τι συνεπάγεται αυτό. ΄Ολοι τα ζούμε. Είναι καθημερινό βίωμα όλων των αλμυριωτών. Κανείς, όμως, δεν σκέφθηκε τη μονοδρόμηση, έστω τώρα μετά την οδυνηρή εμπειρία των τελευταίων χρόνων; Υποτίθεται ότι βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα. Κι’ όμως το κέντρο της μικρής, και όμορφης, πόλης μας θυμίζει Βαγδάτη και Βηρυτό στις εποχές της «δόξας» τους, επειδή, εκτός των όποιων άλλων που δεν είναι του παρόντος, κανένας δεν σκέφθηκε να απαγορεύσει τη διέλευση βαρέων οχημάτων από το κέντρο.-   Δεν υποτίθεται, αλλά ζούμε σε μια όμορφη πόλη του 21ου αιώνα. Με την τελευταία ανάπλαση δε την κάναμε ακόμα πιο όμορφη. Βιοκλιματική πλατεία (με τα όποια προβλήματά της), τεράστια πεζοδρόμια για τους πεζούς, με λωρίδες – οδηγούς όδευσης τυφλών για τους τυφλούς, ράμπες για τους ΑΜΕΑ, εσοχές για ολιγόλεπτη στάση οχημάτων, δενδροστοιχίες, πλακόστρωτο οδόστρωμα. Πολύ ωραία όλα αυτά και μπράβο. Όμως τα χρήματα που πλήρωσε ο λαός του Αλμυρού για να την κάνουμε πιο όμορφη την πόλη μας κινδυνεύουν να πάνε χαμένα και να φτάσουμε και εδώ στο υποτίθεται ότι βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα. Διότι «το φυλάξαι τ’ αγαθά χαλεπώτερον του κτήσασθαι». Δυστυχώς τα πλατιά πεζοδρόμια δεν έγιναν τελικά για τους πεζούς και τους τυφλούς, αλλά για αποτελέσουν ένα ακόμη τεράστιο parking οχημάτων, ημιφορτηγών, επιβατικών, μοτοποδηλάτων και ποδηλάτων. Αποτέλεσμα: Όποιος κινείται πεζός στο πεζοδρόμιο αναγκάζεται να κατεβαίνει επανειλημμένα από αυτό στο οδόστρωμα για να μπορέσει περάσει από τα δεκάδες οχήματα που του κλείνουν τον δρόμο ή να ελίσσεται ανάμεσα σ’ αυτά. Τα ΑΜΕΑ δεν μπορούν, ούτε να ανέβουν, ούτε να κατέβουν από τα πεζοδρόμια, ούτε να κάνουν ένα βήμα σ’ αυτά, αφού και οι ράμπες τους και τα πεζοδρόμια είναι κατειλημμένα από οχήματα. Οι τυφλοί σκοντάφτουν στα σταθμευμένα οχήματα που καλύπτουν τη λωρίδα – οδηγό όδευσης τυφλών και έντρομοι γυρίζουν γύρω από τον εαυτόν τους μέχρι να προσανατολισθούν και ξαναβρούν το δρόμο τους, αναγκαζόμενοι τις περισσότερες φορές να κατέβουν στο οδόστρωμα. Για να μη μιλήσω για τους γονείς μικρών παιδιών, τους παππούδες και τις γιαγιάδες που σπρώχνουν το καροτσάκι με το μωρό τους. Τί θα συμβεί, όμως, αν περνά κάποιο όχημα την ώρα που ο πεζός, τυφλός ή μη, ή ο ΑΜΕΑ ή οι γονείς ή/και παππούδες με το καροτσάκι του μωρού κατεβαίνουν στο οδόστρωμα; Θα φταίει ο πεζός που κατέβηκε από το πεζοδρόμιο ή ο οδηγός του διερχόμενου οχήματος ή ο οδηγός του σταθμευμένου στο πεζοδρόμιο οχήματος; Στον υπερθετικό βαθμό συνυπαιτιότητας θα φταίει αυτός που ανέχεται να σταθμεύουν οχήματα στο πεζοδρόμιο, που δεν λαμβάνει μέτρα και που δημιουργεί δυσμενείς και επικίνδυνες συνθήκες κυκλοφορίας πεζών. Τί θα συμβεί αν κάποιος πεζός, με την πρώτη βροχή, ή και χωρίς βροχή, γλιστρήσει στα χυμένα λάδια και στις λάσπες που σε τεράστιες ποσότητες (μη μου πείτε πως δεν τα είδατε αυτά;)  αφήνουν τα παρανόμως σταθμευμένα οχήματα στην πλακόστρωση των πεζοδρομίων, που μετά την πρώτη βροχή είναι κυριολεκτικά πίστες πατινάζ; Για να μη μιλήσω για την τεράστια και βάναυση προσβολή που υφίστανται στην προσωπικότητά τους οι πεζοί, είτε ελισσόμενοι ανάμεσα στα σταθμευμένα οχήματα για να κάνουν ένα βήμα, είτε υποχρεούμενοι να κατέβουν στο οδόστρωμα με τον κίνδυνο να παρασυρθούν από κινούμενα οχήματα. Δεν θα μιλήσω ούτε για τα παράνομα και επικίνδυνα εμπόδια που «φύτεψαν» κάποιοι στο μέσον του πεζοδρομίου, στην προσπάθειά τους να αποτρέψουν την επί του πεζοδρομίου στάθμευση, που και τη στάθμευση αυτή δεν αποτρέπουν, αλλά και τεράστιους κινδύνους εγκυμονούν για τους πεζούς. Και το έκαναν διότι κανείς δεν έκανε το απλό να βάλει σταθερά εμπόδια («κολωνάκια») εκεί όπου μπορούν τα οχήματα ν’ ανέβουν στο πεζοδρόμιο, όπως έκαναν δεκάδες άλλοι «κουτόφραγκοι» σ’ άλλες πόλεις της Ελλάδας, και φυσικά της Ευρώπης.- Μαζί με άλλους, ζήτησα από την αρμόδια Υπηρεσία του Δήμου όχι απλά να επιτραπεί στους παρόδιους ιδιοκτήτες, αλλά να τους επιβληθεί να τοποθετήσουν στο σημείο της επαφής του πεζοδρομίου με το οδόστρωμα πτυσσόμενα εμπόδια που να επιτρέπουν την είσοδο αυτών στην ιδιοκτησία τους, αλλά να αποτρέπουν την άνοδο στο πεζοδρόμιο οχημάτων άσχετων με την παρόδια ιδιοκτησία. Και αυτό μόνον εκεί  όπου υπάρχουν οι προσβάσεις στις παρόδιες ιδιοκτησίες, διότι σ’ άλλα «ανοιχτά» σημεία του πεζοδρομίου θα αρκούσαν τα σταθερά εμπόδια (κολωνάκια). Διότι το κακό με τις καταλήψεις των πεζοδρομίων από τα οχήματα κυρίως εκεί εντοπίζεται, δηλαδή στις προσβάσεις των παρόδιων ιδιοκτησιών και στα χωρίς δένδρα ή σταθερά εμπόδια («κολωνάκια») τμήματα των πεζοδρομίων. Επισυνάψαμε, μάλιστα, στην αίτησή μας φωτογραφίες από ανάλογες κατασκευές στα πεζοδρόμια της πόλης του Βόλου.- Η προφορική (διότι, αν και πέρασε πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, δεν θεωρηθήκαμε άξιοι γραπτής) απάντηση ήταν ότι το πρόβλημα θα αντιμετωπισθεί με αυστηρή αστυνόμευση, διότι «δεν μπορούμε να γεμίζουμε με τρύπες τα πεζοδρόμια». Αυτό μας είπαν. Ε! τότε ας τα γεμίσουμε με σταθμευμένα οχήματα, σκόρπια λάδια και όγκους λάσπης. Ας λύσουμε με τα πλατιά πεζοδρόμια, που για τους πεζούς και μόνο έγιναν, το όποιο πρόβλημα στάθμευσης οχημάτων μας ταλανίζει. Αν μας ταλανίζει και δεν το δημιουργούμε μόνοι μας. Ας ακυρώσουμε το λόγο για τον οποίο η ανάπλαση έφερε τα πλατιά πεζοδρόμια και τα στενά οδοστρώματα στο κέντρο της πόλης. Δηλαδή, τζίφος τα λεφτά του κοσμάκη για την ανάπλαση. ΄Οσο για την αστυνόμευση, είδε κάποιος δημοτικό αστυνομικό, έστω να σφυρίζει για να αδειάσουν τα πεζοδρόμια από τα παράνομα σταθμευμένα οχήματα; ΄Όχι να μοιράζει κλήσεις, αλλά απλά να χρησιμοποιεί τη σφυρίχτρα του; Υπό τύπον ανεκδότου κυκλοφορεί η φήμη ότι έληξε η σύμβαση των δημοτικών αστυνομικών και δεν ανανεώθηκε. Ελπίζω να είναι πράγματι ανέκδοτο.- Ως σύγχρονη πόλη η πόλη μας, ως πόλη του 21ου αιώνα δηλαδή, διαθέτει και εσοχές στα πεζοδρόμια για ολιγόλεπτη στάση οχημάτων, προκειμένου να γίνουν οι προμήθειες των καταστημάτων του κέντρου ή κάποιες γρήγορες δουλειές στις τράπεζες, στις Υπηρεσίες ή στα καταστήματα. Είδε, όμως, κάποιος την κατάλληλη σήμανση στις εσοχές αυτές; Είδε κάποια πινακίδα που να ειδοποιεί ότι δεν μπορεί να πραγματοποιείται στάση μεγαλύτερη των 5-10 λεπτών; ΄Εγινε αστυνόμευση για την τήρηση του ολιγόλεπτου της στάσης; ΟΧΙ. Αποτέλεσμα: Οχήματα σταθμευμένα επί ώρες στις εσοχές (τα υπόλοιπα επί του πεζοδρομίου) και τα αυτοκίνητα προμηθειών να συνωστίζονται επί των πεζοδρομίων, σπάζοντας τις πλάκες, τα καλύμματα φρεατίων κλπ (που δυστυχώς ποτέ δεν αντικαθίστανται) και δημιουργώντας κυκλοφοριακό κομφούζιο και μποτιλιαρίσματα στο κέντρο της πόλης.- Εκλιπαρώ. Τουλάχιστον ως προς τα πεζοδρόμια, διότι η μονοδρόμηση απαιτεί χρόνο (αν και έπρεπε «από χθες» να ξεκινήσει η αντιμετώπιση του προβλήματος), κάντε κάτι πριν θρηνήσουμε κάτι περισσότερο από τους φόβους μου, που είναι και φόβοι πολλών που απλά ζουν στον Αλμυρό. ΑΜΕΣΑ. Ας αφήσουμε το έργο της ανάπλασης να λειτουργήσει και να κάνει τον Αλμυρό πόλη του 21ου αιώνα, όπως της πρέπει και της αξίζει. Δεν είναι δε μακριά η ώρα που, αν συνεχισθεί η κατάσταση αυτή, πράγματι θα θρηνήσουμε (και δεν θέλω τότε να ακούω το κλισέ «έπεσα από τα σύννεφα») και που θα ξεσηκωθεί ο κόσμος και θα ζητά αποζημιώσεις για όλα αυτά που από αδιαφορία, ωχαδελφισμό, για να μη πω από αβελτηρία, εξαναγκάζεται να βιώνει καθημερινά. Να ’ναι κούφια η ώρα που το ακούει, αλλά, αν δεν γίνει κάτι, σίγουρα δεν είναι μακριά το κακό.-

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία





Παρακαλούμε κοινοποιήστε το λινκ.